۱۳۹۲ دی ۲۹, یکشنبه

توکل

آیا واژه هائی چون توکل و توسل خارج از دیدگاه های دینی رایج نیز مفهوم می یابند؟ بنطر من جواب "آری" است. به این منظور من گسترشی از مفهوم "ایمان" را پیشنهاد می کنم که بر اساس قبول یک ناکاملی و نقص بنیادی در سه مؤلفه زیر است: اول، نقص در علم و آگاهی، دوم، نقص در توانائی، و سوم، نقص یا محدودیت درمسؤلیت. با قبول این سه ناکاملی بنیادین، فرد همواره خود را نسبت به امکانات و احتمالات موجود "باز" نگاه می دارد. تصمیم گرفتن و عمل کردن در عین باز نگاه داشتن خود به تأثیرات و امکانات، همان عمل ایمانی، و اثاره توکل خواهد بود. خصوصیت تعریف کننده توکل، باز بودن و منتظر بودن برای گشایش و تغییر (توسل) به جای فشار آوردن و زور کردن تغییرات است.

هرچه گفتیم، جز حکایت دوست،
در همه عمر از آن پشیمان ایم

چند لینک که به نوعی انگیزه نوشتن این پست بودند:

http://www.psychoanalysisdownunder.com.au/downunder/backissues/696/752/755

We have to wait patiently for this opening up to a different space or meaning to occur. It can’t be forced. We have to be in a particular state of mind, open to all possibilities, observant and with the mind uncluttered by memories, hypotheses

http://www.wawhite.org/uploads/PDF/E1f_9%20Ghent_E_Masochism.pdf

http://www.psychoanalysisdownunder.com.au/downunder/backissues/1138/1139/1144